2017/05/27 Agrocentrum - strona główna Mapa strony Agrocentrum kontakt e-mail
Agrocentrum - aktualnosci

Menu

reklama

Agra Zambrów

Polecamy

Pogoda

Reklama

rzetelna firma

Jak sporządzić dobra, chętnie pobierana kiszonkę z traw z której krowy będą produkowały jak najwięcej mleka?

Strona główna » Aktualności » Jak sporządzić dobra, chętnie pobierana kiszonkę z traw z której krowy będą produkowały jak najwięcej mleka?

Jak sporządzić dobra,  chętnie  pobierana kiszonkę z traw  z której krowy będą produkowały jak najwięcej mleka?

 

 

Pierwszy pokos traw zbliża się wielkimi krokami. Spróbuje przedstawić kilka ważnych rad, aby  przygotować pasze o jak najlepszych parametrach żywieniowych, aby to przełożyło się na jak najlepsza wydajność zwierząt i pozwoliło zaoszczędzić na drogich w zakupie paszach białkowych.

 

 

1. Skład runi łąkowej

W runi łąkowej lub pastwiskowej podstawową grupę roślin stanowią trawy. Trawy dzieli się na wysokie, które wyznaczają potencjał plonotwórczy oraz trawy średnio-wysokie i niskie, które zagęszczają ruń w dolnej warstwie, przyczyniając się do lepszego wykorzystania światła, a tym samym przestrzeni życiowej. Do najwartościowszych gatunków traw, nazywanych często szlachetnymi, należą, m.in.: kostrzewa łąkowa, tymotka łąkowa, kupkówka pospolita, wyczyniec łąkowy, rajgras wyniosły, wiechlina łąkowa, życica trwała i kostrzewa czerwona.

 

 

 

 

  • Kostrzewa łąkowa należy do najcenniejszych traw, daje paszę o wysokiej wartości pokarmowej. Wyróżnia się wysoką smakowitością i strawnością.
  • Tymotka łąkowa należy do cennych traw pastewnych. Nadaje się do mieszanek łąkowych i pastwiskowych. W zależności od sposobu planowanego użytkowania należy dobrać do mieszanki odpowiednią odmianę. Odznacza się dobrą strawnością i wolnym tempem starzenia się.
  • Kupkówka pospolita jest cennym składnikiem paszy na użytkach zielonych. Należy do gatunków o wszechstronnym zastosowaniu. Nadaje się do użytkowania kośnego i pastwiskowego.
  • Wyczyniec łąkowy dobrze znosi okresowe zalewy, a szczególnie wodami użyźniającymi. Stosowany jest głównie w mieszankach na łąki, o krótkotrwałych zalewach, chociaż nieźle znosi umiarkowane spasanie. Dostarcza paszy o dość wysokiej wartości pokarmowej.
  • Rajgras wyniosły odporny jest na suszę, natomiast wrażliwy na nadmiar wody w glebie. Siano z łąk rajgrasowych odznacza się bardzo dobrą jakością.
  • Wiechlina łąkowa jest najwartościowszą trawą pastwiskową, stanowi komponent prawie wszystkich mieszanek łąkowo-pastwiskowych. Przedstawia bardzo dobrą wartość paszową, a ruń tworzy równą i należycie zwartą.
  • Życica trwała jest jednym z najwartościowszych komponentów runi pastwisk. Dobrze znosi przygryzanie i udeptywanie. W grupie odmian występują typy użytkowe: pastwiskowy, kośny łąkowy, trawnikowy. Z uwagi na potrzeby żywieniowe jest bardzo cenną paszą. Jest bogata w białko, węglowodany i składniki mineralne. Należy podkreślić jej wysoką smakowitość i strawność.
  • Kostrzewa czerwona jest gatunkiem bardzo rozpowszechnionym, głównie z powodu małych wymagań siedliskowych. Potrafi panować w runi na stanowiskach ubogich i przesychających, jak i okresowo zalewanych i żyznych. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest wysoka zawartość suchej masy, a w niej głównie węglowodanów.

Poszczególne gatunki i grupy roślin tworzą różnorodne zbiorowiska, dostosowane do warunków wodnych, rodzaju gleby, jej żyzności oraz do przeprowadzanych zabiegów pratotechnicznych. Poznanie wymagań siedliskowych poszczególnych gatunków runi łąkowej, bądź pastwiskowej, jest warunkiem poprawnej gospodarki na tych użytkach. Ruń dobrej łąki powinna zawierać: 50% traw wysokich, 30% średnio wysokich i niskich, 10-20% roślin motylkowatych oraz do 10% ziół. Na pastwisku te proporcje powinny się kształtować następująco: 30% traw wysokich, 50% traw średnio wysokich i niskich, 10–20% roślin motylkowatych oraz do 10% ziół.

Z innych grup roślin należy zwrócić uwagę na obecność roślin motylkowatych – koniczyny łąkowej i koniczyny szwedzkiej – na użytku kośnym, i koniczyny białej – na pastwisku. Jeżeli chodzi o zioła, to należy wyróżnić: mniszek pospolity, żywokost lekarski, babkę lancetowatą, krwawnik pospolity.

Zielonkę z łąki najczęściej nie wykorzystuje się do bezpośredniego skarmiania, lecz przeznacza się na siano, rzadziej na susz, czy kiszonkę. Plon zielonej masy kształtuje się w przedziale 20-40 ton z ha, a nawet więcej. Skład chemiczny runi łąkowej zależy w dużym stopniu od: składu florystycznego runi, terminu zbioru, poziomu nawożenia, układu warunków meteorologicznych w sezonie wegetacyjnym. Wielogatunkowa ruń łąkowa, z dominacją traw, powinna zawierać przynajmniej w suchej masie: 16% białka ogólnego, 23-28% włókna surowego, 3,0 – 5,0 % tłuszczu surowego, 40% bezazotowych wyciągowych i 10% popiołu.

Przykładowe zdjęcie dobrze utrzymanego użytku zielonego.

 

Agrocentrum posiada w swojej ofercie nasiona świetnie się sprawdzających w Naszych uwarunkowaniach glebowo – klimatycznych mieszanek traw firmy EURO GRASS:

2. Nawożenie łąk

Wielogatunkowa ruń łąkowa posiada zróżnicowane wymagania względem zaopatrzenia w składniki pokarmowe. Z tego tytułu na łąkach i pastwiskach jest znacznie trudniej ustalić odpowiedni poziom nawożenia, niż w przypadku upraw polowych, gdzie najczęściej występują monokultury. W ustalaniu optymalnego wyliczania poziomu nawożenia trwałych użytków zielonych należy uwzględnić:

  • zasobność gleby,
  • oczekiwaną wydajność,
  • sposób użytkowania,
  • przyswajalność składników pokarmowych
  • termin stosowania,
  • skład florystyczny runi

Azot
Roczne dawki nawożenia na użytki zielone przy zasadach agrotechniki zrównoważonej wynoszą dla gleb:

  • mineralnych 100-180 kg N/ha
  • organicznych 60-100 kg N/ha

Maksymalnie 60 kg N/ha na jeden odrost. Częstym błędem jest jednokierunkowe nawożenie azotem, co prowadzi do zubożenia siedliska i degradacji runi.

 

Fosfor
Roczne dawki P

  • na glebach mineralnych – 50-80 kg/ha
  • na glebach organicznych – 80-100 kg/ha

Fosfor jest pierwiastkiem mało ruchliwym w glebie dlatego można całą dawkę nawozu wysiać jednorazowo, najlepiej jesienią ponieważ wpływa to pozytywnie na mrozoodporność runi. Drugim możliwym terminem jest wczesna wiosna.

 

Potas
Roczne dawki K

  • na glebach mineralnych – do 120 kg/ha
  • na glebach organicznych – 120-180 kg/ha

Maksymalna dawka na jeden odrost 50 kg/ha

Nawożenie nawozami organicznymi:

Bardzo dobre wyniki daje nawożenie obornikiem raz na 3-5 lat w dawce 30-40 ton. Wykonujemy ten zabieg jesienią.

Korzyści płynące z nawożenia obornikiem:

  • wprowadzenie mikro i makro elementów,
  • poprawa mikroklimatu darni łąkowej i bilansu wilgoci w glebie,
  • przyspieszenie odrostu na wiosnę o 7-10 dni i przedłużenie jesiennej wegetacji,
  • aktywuje mikroflorę i faunę łąkową.

 

3. Termin zbioru

Wyznaczenie optymalnego terminu zbioru runi jest jednym z czynników decydujących o ilości i jakości paszy pozyskiwanej z użytków zielonych.

Pastwiska
Gdy odrost osiąga 17-23 cm jest to tzw. dojrzałość pastwiskowa, a uzyskany plon sięga na dobrych pastwiskach 10 t zielonki z ha. Pierwszy wypas należy rozpocząć już przy wysokości 10-12 cm ze względu na szybki odrost runi. Wskaźnikiem fenologicznym jest kwitnienie mniszka pospolitego.
Opóźnienie terminu rozpoczęcia wypasu skutkuje pogorszeniem stopnia wykorzystania pastwiska poprzez pozostawianie niedojadów.

Łąki
Ruń łąkową przeznacza się głównie na konserwację, dąży się przy tym do zebrania jak najwyższego plonu. W tym celu zwleka się ze zbiorem. Następstwem opóźnienia terminu zbioru jest wiele niekorzystnych zjawisk:

  • pogorszenie składu chemicznego paszy – spadek zawartości białka i energii
  • obniżenie strawności i smakowitości paszy
  • zwiększenie strat – obłamywanie i wykruszanie wartościowych części roślin
  • wzrost udziału szkodliwych drobnoustrojów w sporządzanych kiszonkach
  • zmniejszenie szybkości oddawania wody przez ścięte rośliny
  • rozluźnienie darni
  • rozprzestrzenianie się chwastów wcześnie wydających nasiona.

Przyjmuje się, że do koszenia należy przystąpić w momencie wykłoszenia się 50% pędów generatywnych traw dominujących w runi łąkowej. Optymalna wysokość koszenia wynosi 5-6 cm.

 

4. Zbiór

Skoszoną trawę rozrzuca się jeszcze podczas koszenia lub bezpośrednio po jego zakończeniu, by jak najszybciej rozpocząć podsuszanie. Docelowa zawartość suchej masy powinna wynosić 30-35% (jeśli materiał będzie zakiszany na pryzmie, czy silosie przejazdowym), bądź 45% (w przypadku zakiszania w belach). Czas podsuszania w warunkach słonecznej pogody 1-1,5 dnia po 2 lub 3 krotnym przetrząsaniu zielonki. Bardzo pomocna przy sprawdzaniu zawartości suchej masy jest „reguła praczki”. Jeśli podczas wykręcania roślin nie wydobywa się z nich płyn, zaś ręce stają się wilgotne – trawa zawiera zalecaną zawartość suchej masy na poziomie 30%. Czystość zakiszanego surowca. Zielonki zanieczyszczone ziemią nie są dobrym surowcem kiszonkarskim. Wynika to z faktu wprowadzenia dużej ilości bakterii „szkodliwych”, czyli tych, które produkują kwas masłowy. Po zgrabieniu w wały podsuszoną zielonkę, zbieramy przyczepą samo zbierającą  (w przypadku zakiszania na pryzmie lub w silosie przejazdowym) lub belujemy prasą belującą z aplika torem  (dozownikiem) do zakiszania pasz. Szybkość sporządzenia kiszonki i zamknięcia silosu (pryzmy) jest czynnikiem decydującym o jej jakości.  Dlatego napełnienie silosu (pryzmy) nie powinno trwać dłużej niż 1-2 dni kolejnymi warstwami grubości ok. 25 cm.  Na zakiszaną masę nanosimy zakiszasz w formie roztworu wodnego wykorzystując np. konewkę lub opryskiwacz plecakowy. Następnie dokładnie ugniatamy używając np. ciągnika. Zbiornik silosowy (pryzmę) dokładnie zabezpieczamy folią kiszonkarską przed dostępem powietrza (fermentacja kwasu mlekowego – konserwująca pasze, wymaga warunków beztlenowych), a pod folię dajemy warstwę 15 cm słomy dla ochrony kiszonki przed wpływem czynników atmosferycznych ( zapobiega pleśnieniu wierzchniej warstwy biomasy).
Belę sianokiszonki możliwie jak najszybciej owijamy folią do sianokiszonek.

 

5. Wynik

Reasumując powyższe wytyczne są niezbędne do spełnienia w celu uzyskania najwyższej Jakości trawy. Zastosowanie ich pozwoli na zoptymalizowanie ilości pozyskanego mleka i uwydatni jego naturalne właściwości.

 

Mgr inż. Piotr Bogucki

Przedstawiciel Regionalny

tel.: +48  609 902 578

e-mail: p.bogucki@agrocentrum.pl

Zobacz również

Drzwi otwarte obór z robotami udojowymi DeLaval VMS

Drzwi otwarte obór z robotami udojowymi DeLaval VMS

  Specjalnie dla Państwa w dniu 18 kwietnia w godzinach od 10:00 do 14:00 gospodarstwa z kilkuletnim doświadczeniem w użytkowaniu robotów udojowych DeLaval VMS, otworzą swoje obory dla zwiedzających. Będzie można zobaczyć na żywo pracujące od dłuższego czasu roboty, porozmawiać z użytkownikami, wymienić poglądy, zdobyć nową wiedzę na temat automatyzacji doju. Do dyspozycji Państwa będą również przedstawiciele firmy DeLaval oraz Agrocentrum.   Serdecznie zapraszamy.  

Film promocyjny Grupy Agrocentrum

Film promocyjny Grupy Agrocentrum

     Zapraszamy do obejrzenia naszego nowego filmu promocyjnego       Grupa Agrocentrum

Promocja na 5 stówek

Promocja na 5 stówek

Od dnia : 22-08-2012  wprowadzamy Promocję na „5 stówek”   Promocja polega na zamówieniu pakietu produktów  Agrocentrum, który upoważnia do otrzymania rabatu 500 zł do zamówionego pakietu.   Pakiet I:  w sumie 10 ton pasz (Dobra 18, Dobra 20, Z18) + 1  tona premiksów VitAgro  = rabat 500 zł   Pakiet II: w sumie 5 ton koncentratów + 1 tona premiksów = rabat 500 zł

Ta strona wykorzystuje pliki cookies m.in. do celów statystycznych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zaakceptuj cookies Więcej informacji