2017/05/27 Agrocentrum - strona główna Mapa strony Agrocentrum kontakt e-mail
Agrocentrum - aktualnosci

Menu

reklama

Agra Zambrów

Polecamy

Pogoda

Reklama

rzetelna firma

Probiotyki, prebiotyki i synbiotyki w żywieniu świń

Strona główna » Aktualności » Probiotyki, prebiotyki i synbiotyki w żywieniu świń

Probiotyki, prebiotyki i synbiotyki w żywieniu świń

W latach 1949 – 1950 zaczęto dodawać antybiotyki do pasz. Stosowanie antybiotykowych stymulatorów wzrostu dawało szereg korzyści produkcyjnych i zdrowotnych, szczególnie przy słabych warunkach utrzymania zwierząt.

Działanie niskich dawek antybiotyków opierało się przede wszystkim na regulacji składu mikroflory bakteryjnej w przewodzie pokarmowym zwierząt. Antybiotyki przeciwdziałają zasiedlaniu układu pokarmowego przez bakterie chorobotwórcze. Niestety niskie dawki antybiotyków podawane w sposób ciągły powodują uodpornienie się na nie bakterii chorobotwórczych, są również przyczyną chorobowych zmian w błonach śluzowych, które mogą prowadzić do zaburzeń we wchłanianiu składników pokarmowych i spadku poziomu odporności zwierząt na choroby.

 

Antybiotykowe stymulatory wzrostu ( ASW ) zaliczane są do antybiotyków z grupy jonoforów, nieprzenikających bariery jelitowej. Należą do nich : monoenzyna, flawomycyna, awilamycyna i salinomycyna.

 

Z dniem 1 stycznia 2006 roku został wprowadzony zakaz stosowania ASW (antybiotykowych stymulatorów wzrostu) jako dodatków do paszy. Od tego czasu antybiotyki mogą być stosowane jako leki, tylko w paszach leczniczych lub dodatkach profilaktycznych.

 

Wycofanie antybiotykowych stymulatorów wzrostu może wpływać na uzyskiwane efekty w chowie zwierząt, np. zmniejszenie przyrostów dziennych, zwiększenie zużycia paszy na kilogram, przyrostu, zwiększenie produkcji kału i moczu, zwiększonej aktywności patogenów powodujących np. biegunki po odsadzeniu prosiąt.

 

W celu zapobieżenia tym niekorzystnym efektom chowu zwierząt, poprawia się warunki środowiskowe chowu zwierząt, wprowadzana jest tzw. zasada „pomieszczenie pełne pomieszczenie puste”, zwraca się szczególną uwagę na okres okołoodsadzeniowy i pobieranie przez nowonarodzone zwierzęta siary. Dużą uwagę przywiązuje się także do szczepień ochronnych jak również optymalizacji żywienia. W miejsce wycofanych ASW w żywieniu stosuje się alternatywne dodatki paszowe takie jak: probiotyki, prebiotyki, synbiotyki, bakteriocyny, enzymy paszowe, zakwaszacze i konserwanty, zioła. Alternatywne dodatki paszowe powinny być przede wszystkim ukierunkowane na zachowanie właściwej równowagi mikrobiologicznej w przewodzie pokarmowym zwierząt.

 

Wycofanie antybiotykowych stymulatorów wzrostu z żywienia zwierząt wymaga, obok innych zmian ( higiena, zwalczanie chorób itp. ) również modyfikacji programu żywienia.

 

Wprowadzenie probiotyków, prebiotyków i synbiotyków ma na celu zapobieganie niepożądanym efektom w chowie zwierząt po wycofaniu antybiotyków i uzyskiwanie wyników produkcyjnych, nie odbiegających od rezultatów uzyskiwanych przy stosowaniu antybiotyków paszowych.

 

Aktualnie za probiotyki uważa się preparaty zawierające żywe lub martwe mikroorganizmy, jak również wytwarzane przez nie metabolity, które przyczyniają się do stabilizacji równowagi populacji mikroorganizmów i aktywności enzymatycznej w przewodzie pokarmowym, wywierając tym samym dodatni wpływ na wzrost i rozwój zwierząt.

 

Korzystne oddziaływanie probiotyków na organizm zwierzęcia polega na:

•obniżaniu pH treści jelit poprzez wytwarzanie przez bakterie probiotyczne kwasów organicznych ( mlekowego, octowego, propionowego, masłowego ),

•stabilizacji pożytecznej mikroflory przewodu pokarmowego i zapobieganiu rozwojowi mikroflory chorobotwórczej,

•poprawieniu trawienia i przyswajania składników pokarmowych,

•obniżaniu poziomu toksycznych produktów metabolizmu w przewodzie pokarmowym i krwi, co sprzyja ograniczeniu występowania biegunek,

•produkcji naturalnych substancji antybiotycznych zwanych bakteriocynami, które działają bakteriobójczo lub bakteriostatycznie na mikroorganizmy patogenne oraz enzymów i witamin z grupy B i witaminy K,

•zwiększeniu odporności na infekcje bakteryjne i poprawienie zdrowotności,

•zwiększeniu aktywności niektórych enzymów jelitowych – laktazy, sacharazy, maltazy, a w konsekwencji wzrostu strawności pobieranej paszy,

•stymulowaniu odporności ogólnej organizmu oraz odporności miejscowej w obrębie błon śluzowych przewodu pokarmowego,

•obniżaniu poziomu triglicerydów i cholesterolu we krwi oraz tkankach.

 

Prebiotyki są to dodatki paszowe zawierające sub­stancje zaliczane do węglowo­danów nieskrobiowych i nie podlegające trawieniu w prze­wodzie pokarmowym ssaków. Selektywnie stymulują one wzrost naturalnej korzystnej mi­kroflory znajdującej się w prze­wodzie pokarmowym zwierząt oraz ograniczają zasiedlanie błony śluzowej ściany jelita przez bakterie patogenne . W ży­wieniu zwierząt najczęściej sto­suje się mannano- ( MOS ), frukto- ( FOS ) oraz transgalak­tooligosacharydy ( TOS ) . Ich podstawową cechą jest korzystny wpływ na stan mikroflory jelitowej. Oligosa­charydy mannanu wydają się być najbardziej obiecującą alterna­tywą w stosunku do antybioty­kowych stymulatorów wzrostu ze względu na to, że zwiększają i wspomagają symbiotyczny związek między zwierzęciem a jego mikroflorą jelitową. W skali przemysłowej produkuje się je przez częściowe hydrolizowanie cukru innuliny. Ważnym źró­dłem oligosacharydów są rów­nież drożdże.

W wyniku oddziaływania na mikroflorę jelita grubego stwierdzono ,że prebiotyki:

·         łagodzą zaparcia
·         obniżają pH treści jelitowej
·         przywracają równowagę mikroflory jelitowej
·         wpływają na układ odpornościowy
·         poprawiają stan mikroflory jelitowej u noworodków

 

Synbiotyki to mieszanina probiotyków i prebiotyków mająca korzystny wpływ na żywiciela poprzez polepszenie przeżywalności mikroflory zasiedlającej przewód pokarmowy i stymulacji wzrostu pożytecznych drobnoustrojów lub pobudzeniu ich metabolizmu.

 

Poprawę efek­tywności prebiotyków w odcho­wie prosiąt można uzyskać po­przez łączne podawanie ich z probiotykami w dawce pokar­mowej jako tzw. synbiotyki. Także łączne podanie oligosacharydu mannanu BioMos z ziołami ( czosnkiem ) może dać lepszy re­zultat w ży­wieniu prosiąt niż od­dzielne za­stosowanie każdego z tych dodat­ków.
Zastosowanie probiotyków, prebiotyków i synbiotykó w żywieniu trzodychlewnej

 

Badano skuteczność oddziaływania bakterii probiotycznych na organizm zwierząt i stwierdzili, że jest ona uwarunkowana wieloma czynnikami. Ważna jest więc właściwa selekcja i dobór szczepów oraz systematyczne dostarczanie organizmowi dużej liczby żywych komórek zdolnych do rozmnażania się w przewodzie pokarmowym gospodarza. Głównym zadaniem bakterii probiotycznych jest utrzymanie równowagi mikrobiologicznej ( ilościowej i jakościowej ) przewodu pokarmowego. Bakterie te powinny charakteryzować się bardzo dobrą adhezją tj. przyleganiem do powierzchni nabłonka przewodu pokarmowego, zdolnością do szybkiego namnażania się i do zasiedlania przewodu pokarmowego, odpornością na niskie pH, konkurencyjnością o pożywienie w stosunku do mikroflory patogennej, brakiem właściwości patogennych lub toksycznych dla organizmu gospodarza, wywieraniem korzystnego wpływu na jego organizm, efektywnością działania tj. szybkim obniżeniem i utrzymaniem właściwego pH oraz aktywności. Probiotyki przeznaczone dla świń sporządza się z mikroorganizmów izolowanych ze światła przewodu pokarmowego tych zwierząt.

 

U świń probiotyki podawane są per os zaraz po urodzeniu, aby uniemożliwić zasiedlenie przewodu pokarmowego młodych zwierząt przez patogenną mikroflorę. Następnie podawane są systematycznie jako dodatek do mieszanki paszowej.

 

Wyniki większości z dotychczasowych badań wykazały przydatność stosowania probiotyków we wszystkich grupach technologicznych świń a, w szczególności u zwierząt młodych, narażonych na stresy wywołane m.in. odsadzaniem, transportem lub zmianą składu paszy.

 

Ocena skuteczności działania probiotyków u świń jest przeprowadzana głównie na prosiętach ssących i odsadzanych, w najbardziej krytycznych okresach ich odchowu. W tych okresach odnotowuje się bowiem najwięcej upadków na skutek biegunek lub choroby obrzękowej . Na przestrzeni ostatnich lat, przeprowadzono wiele badań z wykorzystaniem różnych szczepów bakterii kwasu mlekowego.  Wykazano przydatność stosowania probiotyków w żywieniu młodych świń, jakkolwiek ze zmiennym skutkiem, zwłaszcza w odniesieniu do takich wskaźników produkcyjnych, jak tempo wzrostu czy wykorzystanie paszy.

 

Najczęściej uzyskiwanym efektem stosowania probiotyków jest spadek zachorowalności na biegunkę oraz skrócenie czasu jej trwania a także ograniczenie śmiertelności prosiąt w okresie do i poodsadzeniowym. Działanie profilaktyczne probiotyków w dużej mierze zależy od rodzaju i ilości użytych szczepów bakterii probiotycznych, a także ich dawki, sposobu i okresu podawania prosiętom. Innym korzystnym efektem stosowania probiotyków jest zmniejszenie ryzyka wystąpienia choroby obrzękowej u prosiąt odsadzonych. W odniesieniu do cech produkcyjnych stwierdzano niekiedy wyższe przyrosty masy ciała i lepsze wykorzystanie paszy u prosiąt żywionych dietą z dodatkiem. Analiza rezultatów licznych doświadczeń, przeprowadzonych przez wymienionych wcześniej autorów w których podawano prosiętom i warchlakom różne preparaty probiotyczne wykazała, że zmiany w zakresie przyrostów dziennych wahały się od około -8% do +24%, dziennego spożycia paszy od –9% do +26% oraz wykorzystania paszy od -7% do +3%.

 

W odniesieniu do prosiąt wykazano, że najlepsze efekty uzyskuje się, gdy probiotyk podawany jest już w pierwszym, a najpóźniej w drugim dniu życia. Ponieważ prosięta bezpośrednio po urodzeniu nie są w stanie pobrać tych preparatów razem z pokarmem, aplikuje się je doustnie pod postacią pasty, za pomocą specjalnych dozowników, indywidualnie każdemu zwierzęciu. Jednorazowo podaje się 2 ml pasty probiotycznej. Często zalecane jest dwukrotne podawanie probiotyku prosiętom tj. zaraz po urodzeniu i przy odsadzaniu, zgodnie ze wskazówkami producenta. Po przejściu zwierząt na pokarm stały probiotyki podawane są w mieszankach paszowych.

 

W odchowie prosiąt lepiej wypełniają swoje zadanie preparaty podawane doustnie niż dodawane do paszy. U zwierząt młodych probiotyki można stosować nie tylko profilaktycznie, ale także u osobników chorych i leczonych antybiotykami oraz chemioterapeutykami, gdyż przywracając równowagę naturalnej mikroflorze jelitowej przyspieszają rekonwalescencję zwierząt. Podawane probiotyki prosiętom ssącym i odsadzonym zwiększają odporność młodych organizmów na infekcje bakteryjne przewodu pokarmowego, tworząc w śluzówce jelita cienkiego naturalną barierę ochronną przeciw potencjalnym czynnikom patogennym. W efekcie takiego działania może dojść do obniżenia zachorowalności i upadków prosiąt.

 

Wyniki dotychczasowych badań wskazują, że mechanizm oddziaływania probiotyków na ustrój zwierzęcia, przede wszystkim na jego przewód pokarmowy, jest złożony, wielokierunkowy i nie w pełni poznany. Efekty działania preparatów probiotycznych zbliżone są do efektów uzyskanych w wyniku zastosowania antybiotyków paszowych, bowiem zarówno jedne, jak i drugie redukują liczbę bakterii patogennych, tylko sposoby ich działania ( miejsce, zakres, szybkość ) się różnią.

 

Probiotyki, jako naturalne stymulatory wzrostu, nie wchłaniają się z przewodu pokarmowego i działają miejscowo, wyłącznie w obrębie układu pokarmowego gospodarza, poprawiając zdrowotność, produkcyjność, trawienie i wchłanianie składników pokarmowych oraz stymulując procesy odpornościowe. Uważa się, że wywoływane efekty wynikają z jednej strony z aktywności biologicznej mikroorganizmów probiotycznych, z drugiej natomiast z aktywności chemicznej wydzielanych przez nie metabolitów bakteriocyn.

 

Bakteriocyny to heterogeniczna grupa antybakteryjnych peptydów i białek różniących się między sobą zakresem aktywności, sposobem działania, genetycznym pochodzeniem, masą cząsteczkową oraz właściwościami biochemicznymi. Rybosomalnie syntetyzowane bakteriocyny są produkowane przez bakterie w celu wyeliminowania lub zahamowania rozwoju innych bakterii.

 

Korzystne oddziaływanie oligosacharydów na zdrowie pro­siąt odbywa się poprzez konku­rencyjność z drobnoustrojami chorobotwórczymi, stymulację rozwoju korzystnej mikroflory jelitowej, hamowanie kolonizacji jelit przez bakterie patogenne, ad­sorpcję drobnoustrojów i ich tok­syn na swojej powierzchni, sty­mulację układu odpornościo­wego, wpływ na metabolizm or­ganizmu. Wzrost ilości bakterii kwasu mlekowego, które fermentują­ cukry do kwasu mlekowego, wpływa na obniżenie kwasowości przewodu po­karmowego, co z kolei ogranicza warunki do rozwoju mikroorga­nizmów patogennych.

 

Wpływ prebiotyków na zdrowotność i cechy produkcyjne prosiąt charakteryzuje się znaczną zmiennością . Oligo­sacha­ryd mannanu dodany do mie­szanki paszowej dla prosiąt wy­wiera ko­rzystny wpływ na tempo wzro­stu, pobranie i wy­korzystanie paszy oraz na ogranicze­nie częstości występo­wania bie­gunek, ale efekt jego działania zależy od poziomu miedzi ( Cu ) i cynku ( Zn ) w diecie.

 

Różni autorzy opisują znajdujący się od 1993 r. na rynku prebiotyk BioMos zawierający 30 proc. mannozy otrzymanej ze ścian komórek drożdży. Jego skuteczność w żywieniu świń, bydła i drobiu została potwierdzona w ponad 200 doświadczeniach naukowych, przeprowadzonych na całym świecie. Stwierdzono, że aby poprawić trawienie wystarczy 0,1 proc. BioMosu w dawce pokarmowej. Badania przeprowadzone z tym prebiotykiem wykazały, że  wspiera on system odpornościowy. Jego podawanie zwierzętom reprodukcyjnym wpływa na zdrowotność następnego pokolenia. U drobiu podawanie BioMos w paszy dla stad rodzicielskich wpływało na wzrost ilości ciał odpornościowych także u ich potomstwa. Podobnie BioMos stosowany w żywieniu loch ma wpływ na zdrowotność prosiąt. Jest to ważne, gdyż prosięta i cielęta rodzą się bez matczynych ciał odpornościowych, które nie przechodzą przez łożysko.

 

Innym przykładem prebiotyku jest Ecocell, otrzymywany z oczyszczonej ściany komórkowej wyselekcjonowanego szczepu drożdży. Zawarte w nim glikomannany wykazują powinowactwo do groźnych bakterii Eschericha coli. Bakterie te są wiązane przez Ecocell i powstałe w ten sposób niestrawne kompleksy zawierające te bakterie są wydalane z kałem.

 

Podsumowanie.

Dotychczasowe badania przeprowadzone przez różnych autorów wskazują na możliwość i celowość stosowania probiotyków, prebiotyków i synbiotyków jako rozwiązania alternatywnego w stosunku do antybiotyków. Wysoka aktywność probiotyczna bakterii mlekowych oraz drożdży pozwala przypuszczać, że preparaty probiotyczne zawierające te mikroorganizmy będą coraz częściej stosowane do celów profilaktycznych i leczniczych. Wszystkie starania związane z zastąpieniem antybiotyków preparatami probiotycznymi są na ogół naprawieniem błędów i szkód, jakie zostały wywołane przez ingerencję człowieka w środowisko bytowania zwierząt. Obecnie nauka wiąże duże nadzieje z probiotykami, które mogą być rozwiązaniem alternatywnym w stosunku do antybiotyków. Prowadzone badania mają na celu dostosowanie składu mikroorganizmów do potrzeb poszczególnych gatunków zwierząt i ustalenie optymalnego składu preparatów probiotycznych w przyszłości. Może mieć to duże znaczenie dla opracowania nowych zasad profilaktyki schorzeń jelitowych w odchowie prosiąt i kurcząt bez antybiotykowych stymulatorów wzrostu.

Autor mgr inż. Agnieszka Rogulska

a.rogulska@agrocentrum.pl

Zobacz również

Tapeta na pulpit z naszego kalendarza na rok 2013 – listopad

Tapeta na pulpit z naszego kalendarza na rok 2013 – listopad

Zachęcamy do pobrania tapety na pulpit z kalendarium na listopad. Zdjęcie pochodzi z naszego firmowego kalendarza na rok 2013.

AGRO TOP – pasza laktacyjna i okołoporodowa przeznaczona dla stad o wydajności do 9000l

AGRO TOP – pasza laktacyjna i okołoporodowa przeznaczona dla stad o wydajności do 9000l

      Szanowni Państwo przedstawiamy kolejny produkt dla krów   AGRO TOP – PASZA LAKTACYJNA I OKOŁOPORODOWA PRZEZNACZONA DLA STAD O WYDAJNOŚCI DO 9000 L     Grupa pasz przeznaczonych dla stad o wydajności do 9000l w laktacji. Charakteryzuję się wysoką stabilnością parametrową i recepturową, a także niespotykanymi walorami smakowymi.   Produkty AGRO TOP wyróżnia wysoki poziom energii, witamin oraz białka trawionego w jelicie

SYSTEM ŻYWIENIA TUCZNIKÓW

SYSTEM ŻYWIENIA TUCZNIKÓW

Efektywne żywienie tuczników pozwalające na osiąganie bardzo wysokich przyrostów i niskiego końcowego zużycia paszy wymaga dokładnego zbilansowania parametrów żywieniowych i zaspokojenia potrzeb w zakresie energii, białka, aminokwasów, witamin, makro i mikroelementów. Bardzo ważne jest zachowanie zarówno odpowiednich poziomów składników pokarmowych jak również właściwych między nimi proporcji. Nie można zapominać o genetycznych możliwościach zwierząt, do których dostosowana musi być intensywność żywienia.          

Ta strona wykorzystuje pliki cookies m.in. do celów statystycznych. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, wyłącz obsługę cookies w ustawieniach swojej przeglądarki.

Zaakceptuj cookies Więcej informacji